احادیث علوی 

-« گواهی می دهم که محمد (ص)بنده و فرستاده خداوند است که او را با آیینی پر آوزه و پرچمی بر افراشته و کتابی نگاشته و فروغی درخشان و شعاعی تابان و فرمانی قا طع و بران گسیل داشت تا شبهه ها را بزداید و با حقایق روشنگر برهان آورد و با آیات  الهی هشدار دهد و با یاد آوری سنت های تاریخ مردم را بیم دهد.»

نهج البلاغه ،الخطب:2                                                                                            

«خاندان پیامبرتان را به دقت بنگرید و خود را به همسویی با آنان ملزم کنید و گام به گام ازآنها پیروی کنید .زیرا که آنان هرگزاز راه هدایت بیرونتان نمی کنند و دیگربار به پر تگاه جاهلیت شما را نمی افکنند. پس اگر نشستند ، همراه آنان بنشینید  و اگر برخاستند با نهضتشان هما هنگ شوید ،نه بر آنان پیشی گیرید که به گمراهی در افتید و نه از آنان واپس مانید که هلاک شوید».

                                                                                   نهج البلاغه ،الخطب:96 

«و نیز بدانید این قرآن تنها نا صحی است که نصیحت خود را به خیانت نمی آلاید ،و تنها هدا یتگری است که هرگز بگمراهی نمی کشاند و تنها سخنگویی است که هیچگاه دروغ نمی گوید .کسی با قران هم نشین نشد مگر اینکه با فزونی و کاستی بر خاست ،فزونی هدایت و کاستی در کور دلی و نا آگاهی  ».                                                     نهج البلاغه ،الخطب:174

-تبعیت و همراهی با ما و –پیام و امر ما دشوار و پیچیده است ،بر دوش کشیدن این بار سنگین را کسی نتواند مگر آن بنده ای که خداوند قلب او را برای ایمان آزموده باشد .چه اینکه جز سینه های امانتدار و اندیشه های استوار ،ژرفای گفتار و حدیث ما را در نیابند.»

غررالحکم 1-235 

«بی گمان بدنیا برای راستان سرای راستی.و برای دنیاشناسان سرای عافیت.و برای توشه گیران سرای بی نیازی.و برای پند پذیران سرای پند و اندرز است .دنیا، مسجد دوستان خدا  و نماز خانه فرشتگان او   -و جایگاه فر ود وحی—وبازار اولیاءخداوند است .»

                                                                                                                                                                                                       نهج البلاغه ،الخطب:132

«دنیا،نگاه کور دلان را بن بستی است که فراسویش هیچ نمی بینند،و چشمان دارای بصیرت از دنیا گذاشته،سرای هستی را در آن سوی دنیا می یابد.

چنین است که بینایان از دنیا –و با توشه ایکه از آن گرفته اند –رخت سفر می بندند و کور دلان به دنیا چشم دوخته اند ،اهل بینش از دنیا و کوردل برای دنیا توشه می گیرد.»

نهج البلا غه ،الخطب:131

«اینکه دنیا روی گردانده است و وداع می کند و آخرت روی آورده است و طلا یه های آن نمایان شده است .هشدار!که امروززمان تمرین و آزمایش است و فردا هنگام مسابقه ای که ُبردش بهشت است و باخت آن ،آتش .»

نهج البلا غه ،الخطب :28

«هر که خصلتی از خصال نیک را به کار بندد و آن را در خود ملکه  نماید پسند یده می پذیرم و از اتصاف به خصلت های نیک دیگر چشم می پوشم،اما هیچگاه نداشتن دین یعنی نداشتن امنیت و آسایش،و زندگی در سایه ترس و نگرانی گوار نیست.

چه اینکه نداشتن عقل بمعنای نداشتن خود زندگی است و حیات بدون عقل تنها به زندگی مردگان می ماند.»

الکافی 1-31ح30

«ملاک و میزان د ینداری راستی و باور آگاهانه-یقین-است ».

غررالحکم1-449فصل42ح16

«گروهی  خداوند را به سودا ی ثواب و پاداش بندگی می کنند،که نیاشی سودا گرانه است و گروهی دیگر از  ترس کیفر و عذاب تن به بندگی می دهند ،که بندگی بردگان است و گروهی دیگر خدایرا به انگیزه سپاس و ستایش می پرستند و این عبادت آزادگان است.»

                                                                               نهج البلاغه ، الکلمات  239     

«ای بندگان خدا بی گمان محبوبترین بندگان در پیشگاه خداوند ،کسی است که خدا او رادرنبرد بانفس  خویش یاری کرده است .          

او حزن –دوری از خدای خود-را جامه زیرین و ترس از –عذاب-او را جامه زبرین خود نموده و ...خودبه تنهایی کلید همه دردهای هدایت و قفل همه درهای هلاکت و سقوط گردیده است ،                

قرآن را رهبر و پیشوای خود قرار داده و زمام خودرا به او سپرده است ،هر جا که  قرآن منزل کند او نیز فرود آید و هر جا که قرآن ،بر گزیند او نیز منزل کند.»                                                                                                                            نهج البلا غه ،الخطب86     

«چهره مومن شاد و دل او گریان است ،

گستره سینه او از هر پهنه ای وسیع تر وخود او از همه متواضع تر است ،برتری را خوش  ندارد و آوازه و اشتهار را زشت می شمارد ،و غمش طولا نی و اندوهش ژرف و سکوتش بسیار ووقتش مشغول به کار است .

پر سپاس و پر شکیب و فرو رفته در اندیشه است و نسبت به اظهار گرفتار ی های خود برای دیگران بخل می ورزد ،نر مخو و انعطا ف پذیر است و با آنکه جانی با صلا بت تر از سنگ خارا دارد در رفتارش از بندگان نیز خاکسار تر است .»

                                                                               نهج البلاغه ، الکلمات 333    

«چون خبری را شنید ید-همانند ژرف اندیشان و نه چون ظا هر بینان –ژرف در آن بیندیشید و تنها به شنیده خود بسنده نکنید زیرا که روایت گران دانش بسیار ند و رعایت کنندگانش اندک .»

                                                                              نهج البلاغه ، الکلمات  98 

و باز فرمود :

«فقیه کامل کسی است که نه مردم را از رحمت خداوند دلسرد کند و نه از مهر و لطفش نو امید سازد و نه از مکر خداوند ی ایمانشان سازد .»

                                                                              نهج البلاغه ، الکلمات 90  

«ای بندگا ن خدا!پیش از آنکه سنجیده شوید خویشتن را بسنجید و پیش ازآنکه به حسابتان رسیدگی شودحساب خود را تسویه کنید ،پیش از آنکه گلویتان بسته شود و به شماره افتد تنفس کنید و قبل از آنکه شمارا به زور برانند خود،به راه افتید. »             نهج البلاغه ، الکلمات  89 

و باز فرمود :

«هیبت و ترس ،قرین ناکامی و شرم و حیاء، زمینه ساز محرومیت است و فرصتها چونان ابر در گذر ند پس فرصتهای نیک را دریابید.»                                       نهج البلاغه ،الخطب:20

«پایان راه فرا روی شماست و قیامت از پشت سر ،شما را به     پیش می راند .سبکبار شوید تا به پیشتازان بپیوندید،چرا که اولین های این کاروان ،آخرین نفر هایشدرا انتظار می برد.»

                                                                                       نهج البلاغه ،الخطب:21

-آورده اند حارث بن حوط—در حادثه جمل –به حضرت امیرالمومنین(ع)گفت ،آیا از نظر شما من باید اصحاب جمل را گمراه بدانم ؟حضرت فرمود :

«ای حارث  !تو جز پیش پای خود را نمی بینی و از بالا به مسایل نمی نگری و در نتیجه به حیرت افتاده ای .

تو حق را نشناخته ای تا اهلش را باز شناسی ،با طل را نیز نمی شنا سی ،تا هر که را به آن روی کرد ،بشنا سی» .                                                             نهج البلاغه ،الخطب:262 

و در روایت دیگر آمده است که حضرت فرمود:

«ای حارث !مسایل بر تو مشتبه شده است و بی گمان اشخاص نمی توانند ملا ک و معیار حق و با طل باشند ،بلکه اول حق را بشناس تا اهل آن را بشناسی ،و نیز اول باطل را بشناس    تا هر که را که به سوی آن گام نهاد باز شناسی.»

                                                                                  تاریخ الیعقوبی 2-210 

«حق ،مقوله و یژه ای است که به هنگام سخن وتوصیف ،گستر ده ترین واژه و مفهوم ولی در عمل وملا حظه انصاف-مفهومی دقیق و –تنگنا یی بی هما نند است ،زیرا هر گاه بسوی کسی جاری شود به ضرر او نیز به کار رود و اگر به ضرر کسی اجرا شود به سود او نیز جریان می یابد»

نهج البلا غه ،الخطب:216.

از حضرت امیرالمومنین (ع)پرسیدندکه از داد و دهش کدام ارزشمند تر است؟حضرت فرمود:

«عدل و داد همه چیز را در جایگاه خود می نهد-امور را در مجرای خود جاری می کند-در حالی که جود و بخشش ،کار را از مسیر طبیعی خود بیرون می برد .عدل ،سیاستی فراگیر و ،جود عارضه ای استثنایی است در نتیجه :عدل برتر و بهتر از جود است.

دهش وجود امور را از جهت طبیعی خود بیرون می برد . عدل ،سیاسیی فراگیروجود،عارضه ای استثنایی است. در نتیجه :عدل ،اشرف و افضل از جود است. »         

                                                                              نهج البلا غه ،الخطب :431

«بار خدایا تو خود می دانی که تلا ش و کوشش ما برای کشمکش قدرت و فزون خواهی ثروت و ...نبود و انگیزه ای جز با زگشت شعائر دین تو و ایجاد اصلا ح در سر زمین ها ی تو نبود ه است  تا بندگان مظلومت ،امنیت وآسایش یابند و حدود و حقوق به تعطیل کشیده شده ات به اجرا در آیند.»

                                                                            نهج البلا غه ،الخطب129

«بهوش باشید! سو گند به آفریدگار ی که دانه را شکافت و به جنبنده ها جان بخشید اگر: حضور انبوه مردم در صحنه نبود و اگر وجود این همه باران ،حجت را تمام نمی کرد و اگر نبود آن تعهدی

که خدا از دانشمندان گرفت است تا در برابر شکمبار گی ستمگر و گر سنگی مظلوم بی تفاوت نمانند ،مهارشتر خلا ف را بر کوهانش می افکند م و آخرین شتر این کاروان را به کاسه اولین آن سیراب می کردم.»                                                        نهج البلا غه ،الخطب:3     

حضرت ا میرالمومنین (ع) در ضمن سخنرانی خود فر مود:

« وچنین مپندارید که اگر با من سخن حقی گفته شود . مرا گران می آید و نیز گمان مبرید که من خواهان بزرگداشت خویش -تملق- هستم زیرا، آنکه از شنیدن حق و یا از پیشنهاد عدالت احساس سنگینی کند،عمل به آن دو،برایش سنگین تر خواهد بود .پس ،از گفتن سخن حق و ارائه نظر عدل دریغ نکنیذ....

واقعیت این است که من و شما همگی بندگان پروردگار ی هستیم که جز خدایی نیست و او بیش از آنچه ما نسبت به خود مالکیم بر ما تملک دارد.»                                                                                                                                         نهج البلا غه ،الخطب :216                                                                                                                            حضرت امیر المومنین (ع)به یکی از کار گزارنش نوشت:

« بی گمان کاری که به توسپرده شده است ،لقمه ای چرب نیست ،بلکه بار امانتی بر گردن تواست که در حفظ آن باید در برابر ما فوق خودت پاسخگو باشی .تو رانرسد که در باره مردم ،خود سرانه تصمیم بگیری و یا بدون مجوز و پیشوانه  اطمینان بخشی به کار های خطیر اقدام کنی. »                                                                                           نهج البلا غه ،الکتب:5

«هر کس که فرمانر وایی یابد خود را بر دیگران ترجیح دهد و هرکه خود کامگی  پیشه کند در گرداب نابودی در افتد و هر که با مردم مشورت کند در اندیشه آنان شرکت جوید».                                                                                   

                                                                                             نهج البلا غه ،الکلمات :152/آیتی

«تمامی کارها ی نیک و حتی جهاد در راه خدا در مقایسه با امر بمعرو ف و نهی از منکر چیز ی نیست مگر در حد دمیدن انسان در برابر دریا ی خروشان .و نیز معلوم است که –امر بمعروف و نهی از منکر نه در نزدیک نمودن مرگ انسان تاثیر دارد و نه در کاستن روزی موثر است .و با لا ترین مرتبه این کار – امر بمعرف و نهی از منکر –شعار عدالتخواهی در برابر رهبری ستم پیشه است .  »                                                             

                                                                              نهج البلا غه ،الکلمات: 373       

«عمل ،عمل! پس از آن :عاقبت !و نیز استقامت ،استقانت! و سپس :صبر، صبر! و :پارسایی،

پارسایی!

بی گمان هر یک از شما را نهایت و هدفی معین است پس راه خود به آخرت برید . و بی تردید برای شما پرچم و نشانی است ،به دنبال پرچم و نشانی است ،به دنبال خویش هدایت جویید ،اسلا م را نیزغایت و هدفی است ،شما باید به سوی آن هدف نهایی به پیش روید.»

                                                                                     نهج البلاغه الخطب :174

« بی گمان فقر و تنگدستی ،نوعی بلا ست و سخت تر از تنگدستی ،بیمار ی تن است و بدتراز آن ،بیماری قلب است .چه اینکه گشایش مادی نوعی نعمت است و با لا تر از ثروت مادی ،تندرستی وبهتر از آن  ،  تقوای قلبی است».                                     الا ما لی للطوسی:146ح240

«ای مردم ،دو چیز است که بیش از هر موضو ع دیگری از گرفتاری شما به آنها نگران و بیمناکم :یکی تبعیت از هوی و هوس و دیگرآرزوی دور و دراز ،زیرا پیروی از هوسها مانع –اجرا و عمل به – حق می شود و آرزو های دراز ،آخرت را به فراموشی می سپارد.»

                                                                              نهج البلا غه ،الخطب:42

«خدای تبارک وتعالی ادای شکر خویش را از شما طلبیده است و وارث امر خود قرارتان داده است

او شما را در میدان زندگی فرصت تمرین و آزمایش داده است تا از یکدیگر گوی سبقت بر بایید ،پس کمر بند ها را محکم ببند ید، شکم ها را از طعام افزون ،تهی نگه دارید،بدانید که هرگز عزم استوار با سور چرانی قابل جمع نیست !چه بسیار خواب شبانه ،که اراده های روز را در هم می شکند و چه بسیار سیاهی ها و تاریکی ها –ی گونه گون-که بر یاد آوری و توجه به اهداف پرده می پوشد. »                                                                      نهج البلا غه ،الخطب:238

«می باید کوچکترا نتان از بزرگتر انتان الگو گیرند وبزرگتران نیز با کوچکتران مهربان باشند.و همچون جفا پیشگان جاهلیت نباشید که نه در دین ژرف می نگرید و نه از خداوند ،چونان تخمی مرموز در مرغان ،که  شکستنش و بال است و اگر بماند چه بسا از درونش شری برون آید».

                                                                             نهج البلا غه،الخطب:164

«خدای بزرگ فریضه ها یی را بر شما واجب شمرده است ،پس تبا هشا ن مسازید و مرزهایی تعیین کرده است ،از آن حدود پا فراتر مگذارید و شما را از امور ی نهی کرده است ،حرمت این حریمها را نشکنید،در مواردی نیز سکوت کرده است که بی گمان از روی فراموشی آنهارا واننهاده است پس خود را-با کاوش بیهود در مورد آنها –به رنج و زحمت میندازید»

                                                                          نهج البلا غه ،الکلمات:106.

«بی گمان کسی که حوادث عبرت آموز تاریخ ،باز تاب های هشدار دهنده خود را فرا رویش نهاده باشد ،پرهیز کاری –حاصل از تجربه های تلخ –او را از فرو افتادن  در امواج فتنه ها و شبهات باز خواهد داشت.»

«بی گمان ،فتنه ها چون روی می آورند فضا را به شبهه می الا یند (فضا را مشتبه می کنند) و چون پشت می کنند،آگاهی می بخشند .بهنگام روی آوردن –در آغاز-ناشناخته اند ،اما به گاه رفتن-و بروز آثار- شناخته می شوند هجومشان گرد بادی کور را می ماند که به شهری فرود می آیند و شهری دیگر را نادیده می گیرند. »  

                                                                          نهج البلا غه ،الخطب :92

«چهار چیز نشانه سقوط و انحطا ط دولت ها ست :

تباه ساختن ریشه ها و دست یازیدن به شاخ و برگها و پیش انداختن فرو مایگان و پس راندن فرزانگان.»

                                                                           غررالحکم 2فصل88ح12