|
احادیث رضوی
-رجاء بن ابی ضحاک گوید:
«به خداقسم هرگز کسی را با تقوا تر و به ذکر خدا گویا تر و از ترس خدا بیمناکتر از او {امام رضاع}ندیدم»
مشکاه الانوار:62
اسماعیل فرزند علی برادر دعبل شاعر معروف از امام رضا (ع) نقل می کند که گفت:
«امام رضا (ع)به پیراهنی از خز هدیه کرد و به او گفت که قدر این پیراهن را بدان ،من هزار شب {و} در هر شبی هزار رکعت با آن نماز گذارده و هزار بار قران ختم نموده ام.»
بحارالا نوار 83:222ح7
-رجاء بن ابی ضحاک می گوید:
«امام رضا {ع} در سفر و حضر ،نماز شب ،شفع ،وتر دو رکعت {نافله } صبح را ترک نمی کردـ»
بحارالا نوار49:94.
- ابراهیم بن عباس گوید:
« امام {ع} شبها خواب کم ،و بیداری زیاد داشت و بیشتر شبها تا سحر {برای عبادت} بیدار می ماند». بحارالا نوار:49:91
--رجاء ابن ابی ضحاک {فرمانده ماموران مامون برای آوردن امام رضا {ع} در ضمن شرح عباد تها ی شبانه روزی امام} می گوید.
« امام رضا {ع} هنگامی که صبح می کرد نماز را می خواند ،پس از سلام در جایگاه نماز می نشست و به تسبیح و حمد و تکبیر و تهلیل خدا مشغول می شد ،و به پیامبر و آل او صلوات می فرستاد تا اینکه خورشید طلو ع می کرد.» بحار الانوار49:
--عبدالسلام هراتی گوید:
«به در خانه ای که امام رضا {ع} را در شهر سرخس زندانی کرده بودند آمدم،و آن حضرت آنجا گرفتار بود ،از زندانبان اجازه {ملا قات} خواستم،به من گفت :که راهی بر او نداری ،پرسیدم چرا؟گفت
برای اینکه او بیشتر اوقات در روز و شب هزار رکعت نماز می خواند.»
عیون اخبار رضا 2:197ح6
--ابراهیم بن عباس گوید:
امام رضا {ع} در هر سه روز قرآن را ختم می نمو دو می فرمود:
«اگر بخواهم آن را در کمتر از سه روز هم می توانم تمام کنم و لیکن از هیچ آیه ای نمی گذرم مگر اینکه در آن فکر و دقت می کنم که در باره چه موضوعی و در چه زمانی نازل شده است به همین خاطر قرآن را در مدت سه روز تمام می کنم ». بحارالا نوار 92:204ح1
--رجاء بن ضحاک می گوید:
« امام رضا {ع} شبها در بستر خود بسیار قرآن تلاوت می کرد ،و چون به آیه های بهشت ودوزخ می رسید ،می گریست و بهشت را از درگاه خدا طلب می کرد و از آتش دوزخ به خدا پناه می برد.»
عیون اخبار الرضا 2:196،بحار الا نوار 49:92
--ابراهیم بن عباس می گوید:
« مامون امام رضا{ع} را با سوال کردن از هر چیزی امتحان می کرد ،و امام {ع} در حالی که همه سخن و جواب و استشهادش قرآنی بود او را پاسخ میداد.»
عیون اخبار الرضا2:193ح4
-- « امام رضا{ع} روزه {مستحبی} زیاد می گرفت و در هر ماه روزه سه روزه (اول و آخر ووسط ماه)از او فوت نمی شد» عیون اخبارالرضا 2:184
از یو نس بن عبدالرحمن نقل شده که:
امام علی بن موسی{ع} ما را همواره به دعا ء بر امام زمان {ع} امر می نمو د.
بحار الا نوار 95:33ح4و332ح5
امام صادق {ع}می فرماید:امام پنجم {ع} هنگامی که از خانه اش بیرون می رفت می فرمو د:
«بنا م خدا ،خارج شدم ،و به نام او داخل می شوم ،و به خدا توکل نمو دم ،هیچ قدرت و توانایی جز از ناحیه خدا نیست .»
محمد بن سنان می گوید :امام رضا {ع} هنگام خروج از منزلش این دعا را می خواند.
محا سن برقی 2:ح1238
علی بن ابراهیم بن هاشم می گوید :یا سر برای ما نقل کرد و گفت :
امام رضا {ع} هنگامیکه از نماز (پشت سر مامون در خراسان )به خانه بر می گشت ،در حالیکه عرق و غبار صورتش را گرفته بود دستها را بلند می کرد و می فرمود:
بار الها !اگر رها یی من از این تنگنا به جز با مرگم حاصل نمی شود ،مرگ را بزو دی سراغ من بفرست ،
و پیوسته غمگین و دلگیر بود تا اینکه از دنیا رفت.»
عیون اخبار الرضا 2: 2:18ح 34
رجاءبن ابی ضحا ک می گوید:
«دعای قنوت امام رضا {ع} در همه نماز هایش اینگونه بود .بار الها مرا ببخش و به من رحم کن و از خطا هایم آنچه را که می دانی بگذر ،هما نا تو عز یزتر و برتر و گرامی تر هستی.» بحار الا نوار 85:200ح10
رجاءبن الضحاک می گوید:
امام رضا{ع} هنگام «قل هوا ...» می خواند،آهسته می گفت {ا...احد}
«خدا یکی است »وقتی از خواندن آن فارغ می شد :سه بار می فرمود:{کذلک ا..ربنا} خدایم این چنین است
بحار الا نوار 92:347ح9
--ابراهیم بن عباس می گوید :
«امام رضا {ع} را هر گز ندیدم که یکی از غلامان و خدمتکارانش را نا سزا بگوید و یا آب دهانش را به زمین انداخته و در خنده اش قهقهه نماید بلکه خنده او تبسم بود.»
عیون اخبار آلرضا2:197ضمن ح7
--ابن ابی الحدید معتز لی از علما ی بزرگ اهل سنت می گوید :
«علی بن موسی الرضا {ع} دانا ترین با سخاوت ترین و بزر گوار ترین مردم از جهت اخلا ق و رفتار های انسانی بود. »
شرح نهج البلا غه 15:219
ابن شهر آشوب می گوید:
سفیان ثوری امام {ع} را در لباس خز مشاهده کرد گفت ای پیامبر !اگر لباسی بی ارز شتر از این می پوشیدی (بهتر بود) امام {ع} فرمود :دستت را بیاور،سپس دستش را گرفت و آن را زیر آستینش برد ،در زیر آن ،لباس خشن پشمی را ملاحظه کرد امام فرمود :ای سفیان لباس خز برای مردم است و لباس خشن برای خداست.»
مناقب ان شهر آشوب 4:360
-امام هفتم {ع} فرمود :
پسرم علی فرزند بزرگتر من و شنواترین و فر مانبر ترین آنها ست ،با من در کتاب« جفر»
و« جامه» نگاه می کند ،در حالیکه بغیر پیامبر و وصی پیامبر کسی در آن نظر نمی کند.
جفر:کتابی که حوادث جهان توسط حضرت علی{ع} امامان دیگر در آن نوشته شده است
جامع :نام کتاب حضرت علی {ع} می باشد که رمز همه علوم در آن جمع شده است و هر دو از ودایع امامت هستند.
ابو الحسین بن محمد که کاتب امام رضا {ع} بود می گوید :
امام رضا {ع} فرزند خود امام محمد تقی {ع}را در حالیکه کودکی بیش در مدینه نبود ،جز با کینه اش یاد نمی کرد و می فرمود.
پسرم ابو جعفر{ع} به من این چنین نوشته ،و از او با تعظیم بلا غت و زیبائی جواب نامه هایش را پاسخ می داد.»
عیون اخبار الرضا 2:266ح1
ابراهیم بن عباس می گوید :
امام رضا{ع} صاحب احسان و صدقه نهانی بود و در بیشتر اوقات در شبهای تاریک این عمل را انجام می داد،و هر کسی گمان کند که در فضیلت همانند او را دیده است هر گز او را تصد یق نکنید.
بحارالانوار ،ج49 ،ص91
معمر بن خلاد گوید:
امام رضا {ع} به هنگام خوردن غذا ،سینی بزرگی برایش آورده می شد و در کنار سفره اش قرار می گرفت ،و آن حضرت از بهترین غذا هایی که برایش آورده می شد مقداری بر می گزید و در آن می نهاد ،سپس آن را برای فقراء می فرستاد.
بحارلا نوار 49:97ح11
ابراهیم بن عباس می گوید :
هرگز ندیدم که امام رضا{ع} با سخن کسی را برنجاند و سخن کسی را قطع کند،تا اینکه سخن خود را تمام بکند،و هرگز حاجت کسی را که توان ادای آنرا داشت رد نمی کرد.
عیون اخبار الرضا2:197ح7،بحار الانوار49:90ح4
از صولی روایت شده که گفت:
مادربزرگم {که مدتی افتخار خدمتکاری امام رضا{{ع} نصیبش شده بود }به ما گفت :امام رضا{ع}پس از خواندن نماز صبح در اول وقت ،سر به سجده می گذاشت ،تا هنگامی که آفتاب بالا می آمد ،سپس برای رسید گی به امور مردم {و بر طرف نمودن حوایج آنان} می نشست و یا سوار
شده پی کارها ی دیگر می رفت .
بحار الا نوار 49:90ضمن ح2
عبید بن ابی عبد الله بغدادی از شخصی نقل می کند که گفت:
در محضر امام رضا{ع}بودم که میهمانی بر او وارد شد،هنگامی که امام با میهمان مشغول صحبت بود ،شعله چراغ تغییر کرد ،میهمان دستش را دراز کرد تا آن را اصلا ح کند ،امام{ع}او را از این باز داشت و خودش آان را اصلا ح نمود ،سپس فرمود :
«ما مردمی هستیم که میهمانان خود را به کار نمی گماریم» بحار الا نوار 49:102ح
یا سر خد متگزار امام {ع} می گوید:
امام رضا {ع} هر وقت فرصت پیدا می کرد همه خدمتگزاران را از کوچک و بزرگ دور خود جمع می کرد،و با آنان به گفتگو بنشسته و مانوس می گشت ،و آنان هم با او انس پیدا می نمودند. و هر گاه سرسفره می نشست ،از هیچکدام آنان غفلت نمی کرد ،چه کو چک و بزرگ ،حتی اصطبلدار و حجامتگر را هم کنار خودش بر سر سفره می نشاند .
عیون اخبار آلرضا2:170و197 ، بحارالانوار 66:351ح1
|
