به مناسبت میلاد امام هشتم شیعیان ..

به مناسبت میلاد امام هشتم شیعیان امام رضا علیه السلام وخواهر گرامیشان حضرت معصومه جشن با شکوهی در تربیت معلم شهیدباهنر با حضور میهمانان گرامی ، معاون محترم آموزش وپرورش جناب آقای شیخ بهایی و جناب آقای سلطان زاده ریاست محترم مرکز خواجه نصیر و همراهان و مدرسان وهمکاران اداری مرکز و خانواده هایشان و همچنین دانشجویان عزیز در مرکز باهنر در تاریخ 6/8/88 برگزار می شود .

امام رضا علیه السلام به سال 148 هجری در یازدهم ماه دیقعده درمدینه به دنیا آمد .پدرش اما م موسی کاظم علیه السلام می باشد که نام او را علی نهاد که بعد ها به رضا معروف شد . مادرش حضرت نجمه نام دارد .

اما م موسی کاظم علیه السلام در بارۀ فضایل فرزندش ، و اینکه او جانشین و پیشوای بعد از او است فراوان سخن گفته است  امام رضا

علیه السلام 35 سال با پدرش زندگی کرد . در این زمان هارون الرشید بر سرزمینهای اسلامی حکومت می  کرد . مدتی از عمر امام

موسی کاظم علیه السلام گذشت دراین مدت دوران به علت سختگیریهای هارون الرشید   که مردی سختگیر و بی رحم بود به اما رضا علیه السلام خیلی سخت می  گذشت.در سال 186 هجری امام هفتم را مسموم نمودند ووبه شهادت رساندند . که در این زمان امام رضا علیه السلام 35 سال داشت .

مدت امامت آن حضرت 20 سال بود . ده سال از این دوران در زمان هارون گذشت ف 5 سال در زمان خلافت امین و 5 سال در زمان مأمون . امام رضا علیه السلام در زمان هارون در مدینه زندگی می  کرد آن حضرت بعد از شهادت پدر ، آشکارا و بدون ترس به رهبری و هدایت مردم مشغول شد . یاران امام که نگران جان آن حضرت بودند گفتند : ما می ترسیم که هارون به شما آسیبی برساند .

امام فرمود : دست هارون به من نمی رسد او هر چه تلاش کند بی فایده است . همان طور که امام فرموده بود ، هارون فرصتی نیافت تا آزاری به امام برساند ، او در لشکر کشی به خراسان بیمار شد و در توس درگذشت .

امام رضا علیه السلام قرآن ناطق بود و سرچشمۀ همۀ اخلاق و دانش و کراماتش از قران بود . او هر سه روز یک بار قرآن را ختم می کرد و می فرمود : « اگر بخواهم می توانم در کمتر از سه روز هم قرآن را ختم کنم ، اما هرگز به آیه بر نمی خورم جز آنکه در آن و اینکه در بارۀ چه چیزی فرود آمده و در چه وقتی نازل شده ، می اندیشم . از این رو قرآن را هر سه روز یک بار ختم می کنم .»

بحار الانوار ج 49 ، ص 90 ص 15 

قرآن کتاب خداست وو آن کس دلش به نور خدا پیوند نیافته است نمی تواند کتاب او را دریابد .خداوند سبحان فرموده است :

« و نُنَزِلُ مِن القرآنُ ماهو شِفاءٌ و رحمةٌ للمؤمنین و لا یزید الظالمین الا خَسارا.»

 و فرو می فرستیم از قرآن آنچه را که شفا و رحمت است برای مؤمنان  و برستمگر ان جز زیان نیفزاید .»    اسراء /82 

انسان بسته به درجۀ ایمان و یقین خود و نیز به اندازه تجلی عظمت پروردگار درقلبش از نور خداوند ، که درکتابش متجلی است ، بهره مند می شود .

یکی از عبادتهای آن حضرت این بود که چون نماز صبح را در اول وقت به جا می آورد ، برای پروردگارش به سجده می افتاد و تازمانی که خورشید بالا  نمی آمد سراز سجده بر نمی داشت .

هنگامی که مأمون ، خلیفه عباسی ، والی خود را بر مدینه به همراهی امام تا خراسان مأموریت داد ، از او در بارۀ حالات امام رضا علیه السلام پرسید . والی بسیار از درجات عبادت و ذکر و توجه ان حضرت به خدا سخن گفت. در باره نماز و سجده های و نوافل آن حضرت گفت اینکه بسیار قرآن می خواند و چون به آیه ای که در آن از بهشت و جهنم بود بر می خورد می گریست و از خداوند  بهشت را می طلبید و  ار آتش به خدا پناه می برد.

 بزرگترین زهد امام علیه السلام  ، زهد وی در  خلافت بود به گونه ای که مأمون خود این منصب را به امام پیشنهاد کرده بود . آری کسانی  هستند که از دنیا دوری می جویند تامتاعی بزرگ تر از آن به دست آورند ، حال آنکه هیچ چیز در چشم  آدمی بزرگ تر از ریاست نیست .

فضل بن سهل که خود شاهد گفتگوی مأمون با امام رضا علیه السلام  در بارۀ خلافت بود ، می گوید: خلیفه را هیچ گاه همانند آن روز خوار ندیدم . مأمون عباسی گوید: بسیار کوشیدم تا طمع او را به خلافت و غیر آن جلب کنم ، امّا موفق نشدم .

یکی از یاران امام  می گوید : برای بعضی کارها خدمت امام بودم .شب که شد همراه امام به خانۀ او رفتم . غلامان مشغول بنایی بودند امام در میان آنها غریبه ای دید . پرسید : این کیست؟ گفتند به ما کمک می کند . امام فرمودند : مزدش را معلوم کرده اید ؟  گفتند : نه ، هر چه بدهیم قبول می کند . امام ناراحت شد و فرمود :» من بارها گفته ام مزد کارگر را اوّل معلوم کنید . اگر مزدکارگر معلوم باشد اوبا رضایت کار می کند و در آخر هم راضی از خانه    میرود . امّا اگر مزدش نامعلوم باشد هر چه به او بدهید باز هم فکر می کندکم داده یاد و ناراضی خواهد بود.